زمستان ۱۳۶۹، آقای کامران‌نژاد چشم به جهان گشود. کسی هنوز نمی‌دانست که این تولد زمستانی، روزی قرار است گرمای یک مؤسسهٔ فرهنگی را تأمین کند.

مسیر زندگی رسانه‌ای ایشان از دانشگاه استارت خورد؛ دقیقاً همان روزهایی که در کانون سمعی و بصری دانشگاه شروع به فعالیت کرد. این شروع پرقدرت، مسیر را به سمت تصویربرداری و دستیاری تهیه‌کننده در برنامهٔ «فصل بی‌بدیل» صدا و سیما هدایت کرد — که برای یک دانشجو، آن هم در آن سال‌ها، خیلی هم بد نبود.

در ادامه به رسانهٔ بسیج دانشجویی رسید؛ جایی که خیلی‌ها توسط ایشان در وادی رسانه پرورش پیدا کردند. (یعنی قبل از اینکه کسی بداند رسانه چیست، ایشان داشت نیروی رسانه‌ای تربیت می‌کرد.)

اما روزهای قبل از رسانهٔ دانشجویی، به تأسیس مؤسسهٔ طاها (همان آیینهٔ کنونی) برمی‌گردد. مؤسسه‌ای که حالا بعد از گذشت ۸ سال، همچنان همان رسالت اولیه‌اش — یعنی پرورش نیروی رسانه‌ای — را ادامه می‌دهد.

و اما اکنون، آقای کامران‌نژاد در مقام رئیس این مؤسسهٔ فرهنگی‌هنری و رسانه‌ای، با توشه‌باری از تجربه و تخصص در اکثر بخش‌های رسانه، همان مسیر والا را ادامه می‌دهد. و به گمان ما، این مسیر تازه به جایی نرسیده است.