سال ۱۳۷۱، آقای سبحانی چشم به جهان گشود و انگار از همان ابتدا نوری در مسیر رسانه برایش تابید. شاید کسی فکر نمی‌کرد که آن بچه‌ای که اینقدر فیلم می‌دید، روزی به یکی از موثرترین افراد در فیلمسازی ایران تبدیل شود — اما شد.

طبق گفته‌های خودش، ایشان از آن فیلم‌بازهای قهار بوده؛ جوری که هر فیلمی دستش می‌رسید، می‌دید و تحلیل می‌کرد تا اینکه چشمش به جادوی تصویر باز شد.

مسیر زندگی رسانه‌ای‌اش از آتلیه استارت خورد. کمکم راهش به سمت تدوین کشیده شد و پروژه‌های جذابی مثل رپ‌های امروزی را تجربه کرد — که شاید برای خیلی‌ها عجیب باشد، اما برای ایشان فقط یک ایستگاه بود.

نهایتاً مسیر به یک دوربرگردون به نام حوزهٔ هنری و همکاری با بسیج دانشجویی رسید. اما آخرین و مهم‌ترین ایستگاه، مؤسسهٔ آیینه بود؛ جایی که آقای سبحانی یکی از چهار نفر مؤسس آن هستند — همان چهار نفری که سال ۱۳۹۷ در یک دفتر کوچک در کوچه‌پس‌کوچه‌های مفتح، پایه‌های این مؤسسه را گذاشتند.

حالا ایشان در پست مدیرعاملی مؤسسه آیینه، یکی از باتجربه‌ترین و فنی‌ترین افراد رسانهٔ استان یا حتی ایران هستند.